Farklı final irrigasyon protokollerinin kalsiyum silikat içerikli kök kanal dolgu materyallerinin kök kanalına bağlanma dayanımı üzerine etkisi
Tezin Türü: Diş Hekimliğinde Uzmanlık
Tezin Yürütüldüğü Kurum: Ankara Üniversitesi, Diş Hekimliği Fakültesi, Klinik Bilimler Bölümü, Türkiye
Tezin Onay Tarihi: 2018
Tezin Dili: Türkçe
Öğrenci: BURCU BİÇER
Danışman: FERİDUN ŞAKLAR
Açık Arşiv Koleksiyonu: AVESİS Açık Erişim Koleksiyonu
Özet:Bu çalışmanın amacı; kalsiyum silikat içerikli biyoseramik kök kanal dolgu patları olan Endosequence BC Sealer ve Well Root ST'nin, farklı final irrigasyonu uygulanmış kök kanallarında bağlanma dayanımlarının değerlendirilmesidir. Çalışmada 104 adet insan üst santral kesici dişleri kullanıldı. Kök boylarını standardize etmek amacıyla, dişlerin koronal kısımları kök boyları apeksten itibaren 13 mm olacak şekilde uzaklaştırıldı. Kök kanalları, ProTaper Universal Ni-Ti döner eğe sistemi kullanılarak şekillendirildi. Daha sonra kök kanalları, kullanılacak farklı final irrigasyon protokollerine göre her grupta 26 diş olacak şekilde rastgele 4 gruba ayrıldı, bu gruplar da kullanılacak kök kanal patına göre kendi içinde her birinde 13 diş olacak şekilde 2 alt gruba ayrıldı. Grup 1: %5,25 NaOCl +%17 EDTA +%5,25 NaOCl, BC Sealer; Grup 2: %5,25 NaOCl + %17 EDTA + %5,25 NaOCl, Well Root ST; Grup 3: %5,25 NaOCl + %17 EDTA + Distile su, BC Sealer; Grup 4: %5,25 NaOCl + %17 EDTA + Distile su, Well Root ST; Grup 5: %2 CHX + %17 EDTA + %2 CHX, BC Sealer; Grup 6: %2 CHX + %17 EDTA + %2 CHX, Well Root ST; Grup 7: %2 CHX + %17 EDTA +Distile su, BC Sealer; Grup 8: %2 CHX + %17 EDTA +Distile su, Well Root ST. Kök kanallarının final irrigasyon işlemi tamamlandıktan sonra, örnekler BC Sealer ve Well Root ST kök kanal dolgu patları ve güta-perka kullanılarak tek kon tekniğiyle dolduruldu. Dişler 37˚C'de %100 nemli ortamda 1 hafta bekletildi. Daha sonra her örnekten apikal, orta ve koronal üçlüden olmak üzere, 2 mm (± 0,1 mm) kalınlığında üçer adet yatay kesit elde edildi. Örnekler Universal Test cihazına yerleştirildi ve itme kuvveti, kök kanal dolgusu ve dentin arasındaki bağlantıda kopma gerçekleşene kadar apikokoronal yönde 1mm/dk sabit hız ile uygulandı. Nexygen veri analiz programı (Lloyd LRX, Fareham, UK) kullanılarak kopma kuvvetleri Newton (N) cinsinden kaydedildi ve megapaskala (MPa) çevrilerek bağlanma dayanımı hesaplandı. Kullanılan yıkama solüsyonlarından ve patlardan bağımsız olarak en yüksek bağlanma dayanımı değerleri sırasıyla apikal, orta ve koronal üçlü bölgelerinden elde edildi ve tüm gruplar arasındaki farklılık anlamlı bulundu (p<0,05). İstatistiksel olarak anlamlı en yüksek bağlanma dayanımı değeri %5,25 NaOCl + %17 EDTA + %5,25 NaOCl ve %2 CHX + %17 EDTA + Distile su gruplarında, en düşük bağlanma dayanımı değeri ise %2 CHX + %17 EDTA + %2 CHX grubunda elde edildi (p<0,05). Kök kanal patları arasında da Endosequence BC Sealer kök kanal patının bağlanma dayanımı değerlerinin, Well Root ST kök kanal patının bağlanma dayanımı değerlerinden istatistiksel olarak anlamlı derecede daha yüksek olduğu görüldü (p<0,05). Anahtar Sözcükler: Bağlanma dayanımı, Endosequence BC Sealer, İrrigasyon, Well Root ST.