Personel güçlendirme: Hastane yöneticileri üzerinde bir araştırma


Tezin Türü: Yüksek Lisans

Tezin Yürütüldüğü Kurum: Ankara Üniversitesi, Sağlık Bilimleri Enstitüsü, SAĞLIK KURUMLARI YÖNETİMİ ANABİLİM DALI, Türkiye

Tezin Onay Tarihi: 2016

Tezin Dili: Türkçe

Öğrenci: EMİNE KURANEL

Danışman: YASEMİN AKBULUT

Açık Arşiv Koleksiyonu: AVESİS Açık Erişim Koleksiyonu

Özet:

Bu çalışma, hastane yöneticilerinin personel güçlendirmeye ilişkin davranışsal ve psikolojik algılarının, sosyo-demografik ve mesleki özelliklerine göre farklılık gösterip göstermediğinin belirlenmesi ve davranışsal güçlendirme ile psikolojik güçlendirme arasındaki ilişkinin ortaya konulması amacıyla yapılmıştır. Çalışmanın evrenini Ankara'da Kamu Hastaneleri Kurumu'na bağlı 39 hastanede görev yapan 331 hastane yöneticisi (başhekim, idari ve mali hizmetler müdürü, sağlık bakım hizmetleri müdürü, hasta hizmetleri ve sağlık otelciliği müdürü ve yardımcıları) oluşturmaktadır. Araştırmaya 198 yönetici (evrenin %60'ı) katılmıştır. Hastane yöneticilerinin personel güçlendirme algılarının ölçülmesinde Pelit (2008) tarafından geliştirilen Davranışsal Güçlendirme Ölçeği ile Spreitzer ve arkadaşları (1997) tarafından geliştirilen ve Altındiş (2011) tarafından Türkçeye uyarlanan Psikolojik Güçlendirme Ölçeği kullanılmıştır. Araştırma sonucunda hastane yöneticilerinin yaş ve cinsiyetleri ile davranışsal güçlendirme boyutları arasında anlamlı farklılık saptanmamıştır. Yöneticilerin medeni durumları ile davranışsal güçlendirmenin güven ve destek boyutu arasında; yöneticilerin öğrenim düzeyleri ile davranışsal güçlendirmenin takım çalışması boyutu arasında anlamlı farklılık saptanmıştır. Yöneticilerin öğrenim gördükleri lisans alanı ile davranışsal güçlendirmenin ödüllendirme ve geri besleme boyutu arasında, öğrenim gördükleri lisansüstü ve tıpta uzmanlık alanları ile davranışsal güçlendirmenin yetki ve sorumluluk, iletişim ortamı ve takım çalışması boyutları arasında anlamlı farklılık tespit edilmiştir. Yöneticilerin yönetsel unvanları ile davranışsal güçlendirmenin iletişim ortamı ve takım çalışması boyutları arasında; yönetici olarak çalışma süreleri ile davranışsal güçlendirmenin yetki ve sorumluluk ile iş zenginleştirme boyutları arasında anlamlı farklılık tespit edilmiştir. Yöneticilere bağlı olarak çalışan personel sayısı ile davranışsal güçlendirmenin yetki ve sorumluluk, güven ve destek ile eğitim ve öğrenme boyutları arasında, yöneticilerin görev yaptıkları hastane türü ile davranışsal güçlendirmenin motivasyon, iletişim ortamı, takım çalışması ile eğitim ve öğrenme boyutları arasında anlamlı farklılık saptanmıştır. Araştırma sonucunda hastane yöneticilerinin yaşları ile psikolojik güçlendirmenin özerklik ve etki boyutları arasında; yöneticilerin cinsiyetleri ile psikolojik güçlendirmenin anlamlılık ve özerklik boyutları arasında; yöneticilerin öğrenim düzeyleri ile psikolojik güçlendirmenin anlamlılık boyutu arasında anlamlı farklılık tespit edilmiştir. Lisansüstü ve tıpta uzmanlık eğitimi alan yöneticilerin güçlendirme algılarının diğerlerine göre daha yüksek olduğu saptanmıştır. Bu nedenle yöneticilerin lisansüstü eğitim almaları konusunda özendirilmeleri ve teşvik edilmeleri önerilebilir. Yöneticilerin iletişim ortamı, güven ve destek, takım çalışması ve ödüllendirme ve geri besleme boyutlarında daha düşük güçlendirme algıları olduğu tespit edilmiştir. Bu nedenle yöneticilerde güçlendirmenin tam olarak anlaşılmasının sağlanması ve yöneticilerin çalışanları organizasyonel süreçlere daha fazla dâhil etmesi önerilebilir.