Revaskülarizasyon tedavisinde değişik seviyelerde uygulanan kalsiyum silikat içerikli ajanın nanosızıntı ve kırılma direnci üzerine etkisi
Tezin Türü: Diş Hekimliğinde Uzmanlık
Tezin Yürütüldüğü Kurum: Ankara Üniversitesi, Diş Hekimliği Fakültesi, Klinik Bilimler Bölümü, Türkiye
Tezin Onay Tarihi: 2020
Tezin Dili: Türkçe
Öğrenci: ESİN GÜNAL
Danışman: TUĞBA BEZGİN
Açık Arşiv Koleksiyonu: AVESİS Açık Erişim Koleksiyonu
Özet:Bu tez çalışmasında; simüle edilmiş immatür dişlerde uygulanan revaskülarizasyon tedavisinde kalsiyum silikat içerikli ajanın kökün değişik seviyelerinde değişik kalınlıklarda kullanımı sonrası, dişlerde görülen nanosızıntının mikro-BT cihazı ile, dişlerin kırılganlıklarına etkilerinin ise universal test cihazı ile kökün tamamen kalsiyum silikat ajan ile doldurulduğu ve immatür diş olarak simüle edilmiş ama işlem uygulanmamış dişlerle karşılaştırmalı olarak değerlendirilmesi amaçlanmıştır. 80 adet çürüksüz daimi üst orta keser diş rastgele 3 çalışma, 1 pozitif ve 1 negatif olmak üzere toplam 5 gruba (n=16) ayrılmıştır. Örneklerin immatür dişleri simüle edecek şekilde prepare edilmesinin ardından çalışma gruplarındaki dişlere, rejeneratif endodontik tedaviyi yansıtacak şekilde sırasıyla 2 mm kalınlığında MTA-Angelus, 4 mm kalınlığında MTA-Angelus ve 2 mm kalınlığında MTA-Angelus + 2 mm kalınlığında RMCİS kanal içi tıkama bariyeri olarak yerleştirilmiştir. Pozitif kontrol grubundaki dişlerin kök kanallarının tamamı MTA-Angelus ile doldurulurken; negatif kontrol grubundaki dişlerin kök kanallarına herhangi bir restorasyon materyali yerleştirilmemiş, sadece koronal restorasyonları yapılmıştır. Örnekler, gümüş nitrat ve fotoğraf geliştirici solüsyonlarda bekleme sürelerinin ardından mikro-BT cihazı ile taranmış, elde edilen kesitsel görüntüler yapılandırılarak üç boyutlu görüntüler elde edilmiş ve görüntüler kök kanallarında izlenen nanosızıntı hacimleri açısından incelenmiştir. Daha sonra örnekler akrilik rezin blokların içerisine gömülerek universal test makinesinde kırılma direnci testine tabi tutulmuş, kırılma anındaki pik makaslama kuvvetleri kaydedilmiştir. Gruplar, gösterdikleri nanosızıntı değerleri açısından birbirleri ile karşılaştırıldığında istatistiksel olarak anlamlı farklılık bulunmuştur (p 0,05). RET'de, estetiğin önem kazandığı anterior dişlerde, hem MTA'nın renklenme etkisinin önüne geçmek hem de dişin kırılma direncine olan olumlu etkisi sebebiyle kök kanalında MTA'nın üzerine RMCİS'in kullanımı makul gibi gözükse de, uygun olmayan nanosızıntı değerleri açısından kök kanalında koronal tıkama materyali olarak sadece MTA kullanılması, RMCİS'in kaide materyali olarak dişin kron kısmına yerleştirilmesi önerilmektedir. Hem nanosızıntı hem de kırılma direncine olan olumlu etkilerinden dolayı MTA'nın kök kanalında koronal tıkama materyali olarak 4 mm kalınlıkta yerleştirilmesi uygundur.