Ankara üniversitesi Tıp Fakültesi Hastanesi Aile Hekimliği Polikliniklerine başvuran erişkinlerde ayakta kötü dik statik postürün kas iskelet sistemi belirtileri ile ilişkisi
Tezin Türü: Tıpta Uzmanlık
Tezin Yürütüldüğü Kurum: Ankara Üniversitesi, Tıp Fakültesi, Dahili Tıp Bilimleri Bölümü, Türkiye
Tezin Onay Tarihi: 2021
Tezin Dili: Türkçe
Öğrenci: AYŞE ÇÖLGEÇEN
Danışman: AYŞE SELDA TEKİNER
Açık Arşiv Koleksiyonu: AVESİS Açık Erişim Koleksiyonu
Özet:Amaç: Postür vücudun uzaydaki konumudur. Merkezi sinir sisteminin afferent ve efferent yolakları ile kas iskelet sistemi (KİS) arasındaki bir dizi iletişim sonucunda standart (iyi) postür oluşmaktadır. Kötü postür, KİS' te ağrılara neden olabilir. Bu çalışmanın amacı, Ankara Üniversitesi Tıp Fakültesi (AÜTF) Hastanesi Aile Hekimliği Polikliniklerine başvuran erişkinlerde ayakta kötü dik statik postürün, KİS belirtileri ile ilişkisinin belirlenmesidir. Gereç ve Yöntem: 18-65 yaş aralığında; 44'ü kadın, 57'si erkek 97 kişiye sosyo- demografik özellikleri sorgulayan anket formu ile İskandinav Kas İskelet Sistemi Sorgusu uygulanmış; sonrasında bir postür analiz tablosu önünde duran kişinin ayakta dik statik postürü, Bragg Postür Tablosu yardımıyla gözlemsel olarak değerlendirilmiştir. Kötü postürün, KİS belirtileri ile ilişkisi incelenmiştir. Verilerin analizi, SPSS 11.5 paket programı kullanılarak yapılmıştır. Tanımlayıcı istatistiklerde; sürekli veriler için ortalama, standart sapma, ortanca, minumum ve maksimum değerleri ile kesikli veriler (nominal değişkenler) için sayı ve yüzdeler kullanılmıştır. Normal dağılıma uyan verilerin karşılaştırılmasında t-Test, normal dağılıma uymayan verilerin karşılaştırılmasında Mann Whitney U testi kullanılmıştır. Kesikli verilerin karşılaştırılmasında Ki kare /Fisher's Exact test kullanılmıştır. İstatistiksel anlamlılık düzeyi, p<0.05 kabul edilmiştir. Bulgular: KİS' te en sık belirti yaşanan bölgeler bel, sırt, boyun, dizler ve omuzlardı (sırasıyla %58.8, %45.4, %41.2, %40.2, %35.1). %16,5 oranında kişi son 1 yılda herhangi bir KİS belirtisi yaşamamıştı. Belirtiler nedeniyle olağan işlerde kısıtlanmaya en sık neden olan vücut bölgesi beldi (%15,5). Postür muayenesinde kötü duruş en çok omuz ve kalça bölgelerinde (sırasıyla %89,7, %86,6); en az bel ve gövde bölgelerinde saptandı (%6,%6). Kötü postür; ayak bölgesinde %53,6, omurga bölgesinde %45, boyun bölgesinde %37 oranında saptandı. Tüm katılımcıların %4,1'i tüm vücut bölgelerinde iyi postüre sahipti. Ayaklarda kötü postürü olanlarda, bel şikâyetleri daha sıktı (p=0,005). Kalça asimetrisi olanlarda diz şikâyetleri daha sıktı (p= 0,01). Diğer vücut bölgelerinde duruş bozukluğu olup olmamasıyla herhangi bir KİS belirtisi varlığı arasında anlamlı ilişki saptanmadı. Sonuç: Çalışmamızın örnekleminde, KİS rahatsızlıkları ve postüral kusurlar sıktır. Ayak ve kalça bölgelerinde kötü postürü olan katılımcılarda, (sırasıyla) bel ve diz bölgelerindeki KİS rahatsızlıkları daha fazladır.