Primer iris pigment epitel kistlerinde ultrason biyomikroskopik görüntüleme
Tezin Türü: Tıpta Uzmanlık
Tezin Yürütüldüğü Kurum: Ankara Üniversitesi, Tıp Fakültesi, Cerrahi Tıp Bilimleri Bölümü, Türkiye
Tezin Onay Tarihi: 2021
Tezin Dili: Türkçe
Öğrenci: MEHMET ZAHİD ŞEKKELİ
Danışman: MELEK BANU HOŞAL
Açık Arşiv Koleksiyonu: AVESİS Açık Erişim Koleksiyonu
Özet:Amaç: İris pigment epitel (İPE) kistlerinin klinik özelliklerini, ultrason biyomikroskopik (UBM) görüntülerini ve doğal seyrini değerlendirmek. Gereç ve Yöntem: Aralık 2006 ve Eylül 2020 tarihleri arasında iris kisti ön tanısıyla başvuran ve UBM görüntülemede İPE kisti saptanan 88 hasta retrospektif olarak incelendi. Hastaların yaş, cinsiyet, en iyi düzeltilmiş görme keskinliği (EİDGK), göz içi basıncı (GİB), ön segment ve fundus muayeneleri ve UBM görüntüleri değerlendirildi. Bulgular: Çalışmaya 88 hastanın 97 gözü dahil edildi. Hastaların 37'si (%42,1) erkek, 51'i (%57,9) kadındı ve ortalama tanı yaşı 35,4 (9-76) idi. Hastaların yaş gruplarına göre dağılımı 9-20 yaş arası grupta 16 (%18,2) hasta, 21-40 yaş arası grupta 48 (%54,5) hasta, 41-60 yaş arası grupta 10 (%11,4) hasta ve 61 yaş ve üzeri grupta 14 (%15,9) hasta şeklindeydi. Hastaların 43'ünde (%48,9) sağ gözde, 36'sında (%40,9) sol gözde ve 9 (%10,2) hastada ise her iki gözde İPE kisti saptandı. Hastaların Snellen eşeline göre EİDGK ortalama 0,94 ± 0,15, GİB 15,5 ( 8-21) mmHg'idi. Ultrason biyomikroskopi ile ölçülen İPE kistlerinin ortalama taban çapı 1,2± 0,44 (0,4-3,5) mm ve ortalama vertikal çapı 1,8± 0,89 (0,4-5,0) mm'idi. İris pigment epitel kistleri 1-4 saat kadranı arasında yerleşim göstermekteydi (ort. 1,3± 0,67). Hastaların 73'ünde (%75,3) tek kist, 11'inde (%11,3) iki kist, 13'ünde (%13,4) ise 3 veya daha fazla İPE kisti saptandı. On iki (%12,4) gözde bilobule, 4 (%4,1) gözde trilobule ve 1 (%1) gözde ise 4 loblu İPE kisti izlendi. İris pigment epitel kisti 34 (%35,1) gözde temporal, 32 (%33) gözde inferotemporal, 8 (%8,2) gözde nazal, 10 (%10,3) gözde inferonazal, 8 (%8,2) gözde inferior, 3 (%3,1) gözde süperotemporal, 1 (%1) gözde süperonazal ve 1 (%1) gözde süperior kadranda yerleşim göstermekteydi. Hastaların 34'üne birden çok kez UBM görüntüleme yapıldı. Hastaların ortalama takip süresi 30,08 (1,5-80) aydı. Hastaların takipleri sonunda 30 (%75) gözde kist boyutlarının stabil kaldığı, 6 (%15) gözde kist boyutlarında %20 ve üzerinde küçülme ve 4 (%10) gözde kist boyutlarında %20 ve üzerinde büyüme saptandı. Yaş (p=0,681), kistin tarafı(p=0,117), kist sayısı (p=0,235), ilk kontroldeki taban (p=0,955) ve vertikal (p=0,100) çap ve son kontroldeki taban (p=0,124) ve vertikal (p=0,08) çap ile kist progresyonu arasında anlamlı ilişki saptanmadı. Hastaların hiçbirinde göz içi komplikasyon izlenmedi. Sonuç: Periferik iris kisti, en sık görülen İPE kistidir. Kadınlarda ve 35 yaş civarında daha sık görülmektedir. Genellikle asemptomatiktir ve en sık irisin temporal ve inferotemporalinde yerleşim gösterir. Tipik UBM görüntüsü solid komponenti olmayan, ince hiperreflektif duvara ve düşük homojen iç reflektivitede sıvı içeren kistik lezyon şeklindedir. Genellikle progresyon göstermez ve tedavi gereksinimi olmaz. İris pigment epitel kistleri iris-siliyer cisim melanomları ile klinik olarak karışabilir ve mutlaka ayırıcı tanı yapılmalıdır. Ultrason biyomikroskopi, İPE kistlerinin tanısında ve takiplerinde en önemli görüntüleme yöntemlerinden biridir. Anahtar kelimeler: İris, siliyer cisim, pigment epitel kisti, periferik iris kisti, ultrason biyomikroskopi