Julian Barnes' use of narrators in Flaubert's Parrot, Talking it Over and Love, etc

---

Tezin Türü: Doktora

Tezin Yürütüldüğü Kurum: Ankara Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, BATI DİLLERİ VE EDEBİYATLARI ANABİLİM DALI, Türkiye

Tezin Onay Tarihi: 2007

Tezin Dili: İngilizce

Öğrenci: ŞENOL BEZCİ

Danışman: NAZAN TUTAŞ

Açık Arşiv Koleksiyonu: AVESİS Açık Erişim Koleksiyonu

Özet:

Bu çalışmanın amacı Julian Barnes'ın Flaubert'in Papağanı, Seni Sevmiyorum ve Aşk, vs romanlarındaki anlatıcıların özelliklerini irdelemektir. Teorik bölümlerin sonrasında yapılan roman çözümlemelerinde Julian Barnes'ın, anlatı kuramının sınırlarını genişleten ve ihlal eden, yenilikçi bir romancı olduğu görülmüştür. Barnes'ın en etkileyici romanı olan ve ?tedirgin? bir anlatıcı tarafından anlatılan kitabı Flaubert'in Papağanı'nındaki anlatıcı kullanımı postmodern roman poetikasıyla, özellikle de potmodern tarihsel roman ve türlerin birbirine geçmesi kavramlarıyla tartışılmıştır. Barnes çok-katmanlı ve çok-sesli anlatısında Braithwaite'i başarısız bir anlatıcı olarak kaleme almıştır çünkü anlatıcı kitapdaki hiçbir öyküyü başarıyla anlatamamıştır. Bunun en önemli sebebi dinleyiciyle girdiği insani ilişkidir. Seni Sevmiyorum ve bu romanın devamı olan Aşk, vs' birden fazla birinci-şahış anlatıcı tarafından anlatılmaktadır. Romanlarda, okuru yönlendiren güvenilir bir üçüncü tekil şahış anlatıcı olmadığı için, romansal yazar (implied author) ve dinleyici (narratee), okurun romanı doğru okumalarında vazgeçilmez bir öneme sahiptirler. Barnes'ın sözkonusu romanlarda kullandığı anlatıcılar alışılmış görünebilir. Ancak, Barnes'ın anlatıcılarını anlatı düzlemindeki diğer unsurlarla içine soktuğu ilişkiler, onları geleneksel anlatıcılardan önemli ölçüde ayırmaktadır. Özellikle dinleyicinin anlatı üzerinde bu kadar baskın bir role sahip olması, roman geleneğinde görülmeyen bir uygulamadır.