ANKARA İLİ İŞİTME ENGELLİ OKUL ÇAĞI ÇOCUKLARINDA AYAK BİYOMEKANİĞİ, DENGE VE YÜRÜME PARAMETRELERİNİN DEĞERLENDİRİLMESİ


Dr. Öğr. Üyesi SEHER EROL

Tez Türü: Doktora

Tezin Yürütüldüğü Kurum: Hacettepe Üniversitesi, Sağlık Bilimleri Enstitüsü, Fizyoterapi Ve Rehabilitasyon A.B.D., Türkiye

Tez Danışmanı: Nilgün Bek

Tezin Onay Tarihi: 2021

Tezin Dili: Türkçe

Desteklendiği Program: Diğer

Özet:

Bu çalışmanın amacı; Ankara ilinde yaşayan, ilkokul ve ortaokul çağındaki işitme engeli olan çocuklarda denge ve ayağa ilişkin statik ve dinamik biyomekanik değişkenlerin değerlendirilmesi ve normal duyma yeteneğine sahip çocuklarla karşılaştırılmasıdır. 6-15 yaşları arasında işitme engeli olan 67 ve işitme engeli olmayan 66 çocuk çalışmaya alındı. Çocuklar işitme engeli olan ve işitme engeli olmayan olmak üzere iki gruba ayrıldı. Çocukların demografik bilgileri kaydedildikten sonra statik dengeyi değerlendirmek için Flamingo Denge Testi (FDT), dinamik dengeyi değerlendirmek için Fonksiyonel Uzanma Testi (FUT) kullanıldı. Çocuklar statik ve dinamik olarak ölçülebilen taban basınç dağılımı parametreleri RsScan-Footscan pedobarografi sistemi ile değerlendirildi. Çocukların ayakkabılarını değerlendirmek amacıyla Ayakkabı Uygunluğu Değerlendirme Formu (AUDF) uygulandı. Ebeveynlere sağlık ve ayakkabı konusunda sahip oldukları bilgileri nereden öğrendiklerine dair tarafımızca oluşturulan bir anket uygulaması yapıldı. Elde edilen değerler hem grup içinde hem de gruplar arasında karşılaştırıldı. FDT, FUT skorlarına göre işitme engeli olan çocukların daha zayıf bir denge fonksiyonuna sahip olduğu bulundu (p<0.05). İşime engeli olan çocukların önemli ölçüde daha düşük statik plantar basınç dağılım değerlerine sahip olduğu bulundu (p<0.05). Dinamik plantar basınç dağılım değerleri bakımından işitme engeli olan çocuklar, işitme engeli olmayan çocuklara göre ayaklarının farklı bölgelerine farklı miktarlarda yük bindirmekte oldukları sonucu elde edildi (p<0.05). Her iki grupta da AUDF ile denge testleri, dinamik plantar basınç değerleri ve yürüme değişkenleri arasında anlamlı bir ilişki bulunmazken (p>0.05); işitme engeli olan çocuklarda ayakkabı uygunlunun artışı ile sağ (dominant) ayakta toplam basınç yüzdesi değerlerinin de arttığı sonucuna ulaşıldı (p<0.05). İşitme engeli olan çocuklarda statik ve dinamik dengenin arttırılması için uygun plantar basınç dağılımlarının sağlanması, ayakta meydana gelebilecek anormal biyomekanik değişikliklerin ve buna bağlı olarak ortaya çıkabilecek patolojik durumların belirlenmesi ve önlenmesi konularına dikkat çekilmesi açısından önemlidir. Yapılan ölçüm sonuçlarına göre çocuklar için uygun ayakkabıların geliştirilmesi hem çocukluk hem de yetişkinlik döneminde çeşitli sorunların önüne geçilmesini sağlayabilir.