ANKARA İLİ İŞİTME ENGELLİ OKUL ÇAĞI ÇOCUKLARINDA AYAK BİYOMEKANİĞİ, DENGE VE YÜRÜME PARAMETRELERİNİN DEĞERLENDİRİLMESİ
Tez Türü: Doktora
Tezin Yürütüldüğü Kurum: Hacettepe Üniversitesi, Sağlık Bilimleri Enstitüsü, Fizyoterapi Ve Rehabilitasyon A.B.D., Türkiye
Tez Danışmanı: Nilgün Bek
Tezin Onay Tarihi: 2021
Tezin Dili: Türkçe
Desteklendiği Program: Diğer
Özet:
Bu çalışmanın amacı; Ankara ilinde
yaşayan, ilkokul ve ortaokul çağındaki işitme engeli olan çocuklarda denge ve ayağa
ilişkin statik ve dinamik biyomekanik değişkenlerin değerlendirilmesi ve normal
duyma yeteneğine sahip çocuklarla karşılaştırılmasıdır. 6-15 yaşları arasında işitme
engeli olan 67 ve işitme engeli olmayan 66 çocuk çalışmaya alındı. Çocuklar işitme
engeli olan ve işitme engeli olmayan olmak üzere iki gruba ayrıldı. Çocukların
demografik bilgileri kaydedildikten sonra statik dengeyi değerlendirmek için
Flamingo Denge Testi (FDT), dinamik dengeyi değerlendirmek için Fonksiyonel
Uzanma Testi (FUT) kullanıldı. Çocuklar statik ve dinamik olarak ölçülebilen taban
basınç dağılımı parametreleri RsScan-Footscan pedobarografi sistemi ile
değerlendirildi. Çocukların ayakkabılarını değerlendirmek amacıyla Ayakkabı
Uygunluğu Değerlendirme Formu (AUDF) uygulandı. Ebeveynlere sağlık ve
ayakkabı konusunda sahip oldukları bilgileri nereden öğrendiklerine dair tarafımızca
oluşturulan bir anket uygulaması yapıldı. Elde edilen değerler hem grup içinde hem
de gruplar arasında karşılaştırıldı. FDT, FUT skorlarına göre işitme engeli olan
çocukların daha zayıf bir denge fonksiyonuna sahip olduğu bulundu (p<0.05). İşime
engeli olan çocukların önemli ölçüde daha düşük statik plantar basınç dağılım
değerlerine sahip olduğu bulundu (p<0.05). Dinamik plantar basınç dağılım değerleri
bakımından işitme engeli olan çocuklar, işitme engeli olmayan çocuklara göre
ayaklarının farklı bölgelerine farklı miktarlarda yük bindirmekte oldukları sonucu
elde edildi (p<0.05). Her iki grupta da AUDF ile denge testleri, dinamik plantar
basınç değerleri ve yürüme değişkenleri arasında anlamlı bir ilişki bulunmazken
(p>0.05); işitme engeli olan çocuklarda ayakkabı uygunlunun artışı ile sağ
(dominant) ayakta toplam basınç yüzdesi değerlerinin de arttığı sonucuna ulaşıldı
(p<0.05). İşitme engeli olan çocuklarda statik ve dinamik dengenin arttırılması için
uygun plantar basınç dağılımlarının sağlanması, ayakta meydana gelebilecek anormal
biyomekanik değişikliklerin ve buna bağlı olarak ortaya çıkabilecek patolojik
durumların belirlenmesi ve önlenmesi konularına dikkat çekilmesi açısından
önemlidir. Yapılan ölçüm sonuçlarına göre çocuklar için uygun ayakkabıların
geliştirilmesi hem çocukluk hem de yetişkinlik döneminde çeşitli sorunların önüne
geçilmesini sağlayabilir.