Keratokonus tedavisinde ıntacs uygulamasının uzun dönem refraktif sonuçları
Tezin Türü: Tıpta Uzmanlık
Tezin Yürütüldüğü Kurum: Ankara Üniversitesi, Tıp Fakültesi, Cerrahi Tıp Bilimleri Bölümü, Türkiye
Tezin Onay Tarihi: 2020
Tezin Dili: Türkçe
Öğrenci: ORKHAN ABBASLI
Danışman: ÖZLENEN ÖMÜR GÜNDÜZ
Açık Arşiv Koleksiyonu: AVESİS Açık Erişim Koleksiyonu
Özet:Keratokonus Tedavisinde INTACS Uygulamasının Uzun Dönem Refraktif Sonuçları Amaç: Keratokonus tedavisinde İntra stromal kornea halkaları (INTACS) implantasyonu ve INTACS implantasyonu ve korneal kollajen çapraz bağlama (CXL) kombine tedavisinin uzun dönem görsel, refraktif ve tomografik sonuçlarını karşılaştırmak. Gereç ve Yöntem: 2006-2015 yılları arasında kliniğimizde progresif keratokonus nedeniyle INTACS implantasyonu ya da INTACS-CXL kombine tedavisi uygulanan ve 3 yıl boyunca izlemleri yapılan hastaların retrospektif kayıtları incelendi. Çalışmaya 3 yıl izlemleri yapılmış INTACS uygulanan 50 hastanın 69 gözü (Grup 1) ve INTACS-CXL kombine tedavisi uygulanan 27 hastanın 43 gözü (Grup 2) dahil edildi. Tüm olgularda cerrahi öncesi ve sonrası kontrollerde, düzeltilmemiş görme keskinliği (UDVA), en iyi düzeltilmiş görme keskinliği (CDVA), manifest refraksiyon sferik eşdeğeri (MRSE), refraktif silindir (RS), detaylı biyomikroskopik muayene ve korneal tomografi analizleri yapıldı (The Oculus Pentacam® Oculus Optikgeräte GmbH, Wetzlar, Germany). Kornea santrali saydam olmayan, santral kornea kalınlığı 310 μm altında olan, hidrops sekeli, derin kornea skarı, herpetik keratit hikayesi, kornea distrofisi ve rekküren kornea erozyonu olan, gözyaşı disfonksiyonu, tedavi edilmemiş göz kapak rahatsızlıkları olan, kollajen doku ve otoimmun hastalığı, nörodermatit öyküsü olan hastalar, hamile ve emziren kadınlar çalışma dışı bırakıldı. Bulgular: Preoperatif değerlere göre 3 yıllık takip sonunda 1. yılda ortalama UDVA ve CDVA değerleri, her iki grupta işlem öncesine göre anlamlı olarak arttı (p=0,0001 ve p 0,05 ve p 0,05). MRSE ve RS değerlerinde her iki grupta anlamlı azalma izlenirken (p 0,05). 3 yıllık takip sonunda CCT, TCT, ACD, ACV ve CV değerlerinde her iki grupta anlamlı azalma izlenirken, iki grup arasında karşılaştırmada ise preoperatif değerlere göre istatiksel olarak anlamlı fark bulunmadı (p>0,05). Korneal tomografi değerlendirmelerinde preoperatif değerlere göre MAE değerinin 3 yıllık takip sonunda grup 1'de ortalama 3,86±1,27 μm (p=0,02), grup 2'de ortalama 9,61±6,87 μm (p 0,05). İki grup arasında keratokonus indeks ölçüm değerlerinin değişimi açısından karşılaştırıldığında ise istatistiksel anlamlı fark izlenmedi (p>0,05). VC, HC ve ASA gibi korneal aberasyonlar 3 yıllık takip sonunda değerlendirilemedi. Sonuç: 3 yıllık takip döneminde kontakt lens intoleransı olan progresif keratokonuslu olgularda refraktif düzeltmede INTACS etkili bir tedavi seçeneği olarak görünmektedir. INTACS-sonrası yapılan CXL tedavisinin, refraktif düzeltmeye çok az ilave etkisi olmasına ilaveten, CXL tedavisi korneayı stabilize etmek, ektatik ilerlemeyi önlemek ve görme keskinliğini artırmak açısından önemli olduğu görülmüştür. Çalışmamızın sonuçlarına göre hem yalnızca INTACS uygulanan hem de INTACS-sonrası CXL uygulanan hastalarda 3 yıllık takip süresince progresyon olmadı. INTACS ve INTACS- sonrası yapılan CXL uygulamalarının refraktif düzeltmeye ve progresyona etkisinin kanıtlanması için prospektif, randomize-kontrollü, karşılaştırılmalı, daha fazla sayıda olgu ile daha uzun dönemli çalışmalara ihtiyaç vardır. Anahtar kelimeler: Keratokonus, INTACS, kollajen çapraz bağlama, ektazi, korneal halka, intrastromal korneal halka