Akademik Veri Yönetim Sistemi
Frankofoni, cilt.46, ss.52-61, 2025 (Hakemli Dergi)
XIX. yüzyıl resim sergileri üzerine eleştirileriyle bilinen Kötülük Çiçekleri şairi Baudelaire, sanatta yeniliği savunan Alman besteci Richard Wagner’in müziğine karşı büyük bir hayranlık duyar. 1860 yılının ocak sonunda ve şubat başında, Baudelaire, Hayalet Gemi, Tannhauser, Lohengrin, Tristan ve İsolde gibi operalarından bölümler içeren bir programdan oluşan Wagner konserlerini ilgiyle izleme olanağını bulur. 17 Şubat 1860 tarihinde, Fransızlarca değeri pek anlaşılmamış, özellikle müzik eleştirmenlerince iyi bilinmeyen Wagner’e, aldığı büyük sanatsal zevki dile getirip, besteciye saygısını sunma amacıyla bir mektup yazar. Bu dokunaklı mektupta, beşeri tutkularla, bütün evrenle birliktelik arzeden bu “geleceğin müziği”nden etkilenen ruhsal durumunu ortaya koymak ister, sonunda anlar ki armoniler kendi öz sanatından izler taşımaktadır. 1861 Martında Tannhauser’in uğradığı başarısızlığın ardından, Baudelaire, Richard Wagner ve Tannhauser Paris’te başlıklı tanınmış makalesini La Revue européenne’de yayınlar. Mistik bir duyumla ve parlak bir ışıkla dolu bu lirik drama vurgu yapar. Sanatçının, müzik yoluyla, uzamı derinlemesine yansıtma yetisi karşısında hayranlığını gizleyemez. Beşeri ruhun ve Doğanın birliğini yücelten Correspondances şiirini anımsatmaya çalışırken, kendi sanatının Wagner’in yaratımına çok yakın olduğunun bilincine varır. Yaşamı sefalet ve başarısızlıklarla dolu olan, kendisi gibi Weber’in ve Beethoven’in sanatından beslenen bu dehayla özdeşleştiğine inanır. Ona göre, edebi konusu müzikle iyi uyuşan Tannhauser, “sürekli dikkat isteyen ciddi bir eser”dir. Anahtar sözcükler: Lirik dram, Geleceğin müziği, Müzikal zevk, Sanatta yenilik, Uzamın betimlenmesi, Müzik eleştirmenleri, Dramatik yapı, Estetik
Baudelaire, poet of Les Fleurs du mal and known by his critics on the 19th century painting exhibitions, greatly admires the music of Richard Wagner, a German composer defending modernity in art. Baudelaire had the chance to attend the concerts of Wagner, which had a program featuring excerpts from his operas, including Tristan, Isolde, Tannhauser, Lohengrin, and The Flying Dutchman at the end of January and the beginning of February in 1860. On 17 February 1860, he honoured the composer and conveyed the immense artistic joy he experienced in a letter to Wagner, who received little appreciation from the French and was not well-known to music critics in particular. In this moving letter, he wants to reveal his state of mind struck by this “music of the future” being in communication with the entire universe and human passions, and he understands that the harmonies bear the traces of his own art. After the failure of Tannhauser in March 1861, Baudelaire published in La Revue européenne his famous article entitled Richard Wagner and Tannhauser in Paris. He emphasizes this lyrical drama full of dazzling light and mystical feeling. He cannot help with his admiration for the artist’s ability to deeply reflect space through music. And trying to recall his poem Correspondences which glorifies the unity of Nature and human soul, he then realises that his art is so close to Wagnerian creation. He believes that he identifies with this genius whose life is full of misery and failures and nourished by the art of Weber and Beethoven like himself. According to him, Tannhauser, where the literary subject fits well with the music, is “a serious work that demands sustained attention”. Keywords: Lyrical drama, Music of the future, Musical enjoyment, Modernity in art, Description of space, Music criticism, Dramatic construction, Aesthetics